Duurzame idealisten die het systeem veranderen
Emily Jones ·
Luister naar dit artikel~4 min
Drie idealisten - een waterdiplomaat, een klimaatactivist en een Extinction Rebellion-oprichter - pakken het systeem elk op hun eigen manier aan. Hun verhaal laat zien dat verandering mogelijk is, van binnenuit en van buitenaf.
We leven in een tijd waarin alles voelt alsof het op losse schroeven staat. Klimaatverandering, economische ongelijkheid, politieke spanningen – het kan je soms duizelen. Maar midden in die chaos zijn er mensen die niet wachten tot anderen het oplossen. Die zelf in actie komen. Joris Postema volgt er drie in zijn werk, en hun verhalen zijn een adem frisse lucht.
Het gaat niet om grote, abstracte theorieën. Het gaat om concrete mensen die hun schouders eronder zetten. Henk Ovink, Pippi van Ommen en Tadzio Müller. Drie namen, drie totaal verschillende achtergronden, maar één gedeelde drive: ze willen de wereld een stukje beter maken. En ze doen het elk op hun eigen, unieke manier.
### Wie zijn deze changemakers?
Laten we ze even voorstellen. Henk Ovink is onze Nederlandse waterdiplomaat in New York. Hij reist de wereld over om landen te helpen met waterveiligheid. Stel je voor: je praat met overheden, wetenschappers en lokale gemeenschappen om ervoor te zorgen dat mensen beschermd zijn tegen overstromingen. Dat is geen gemakkelijke klus, maar wel een cruciale.
Dan Pippi van Ommen, medeoprichter van Extinction Rebellion in Amsterdam. Haar aanpak is anders, meer van de straat. Het gaat om aandacht vragen, om de urgentie van de klimaatcrisis onmogelijk te negeren te maken. Het is confronterend, en dat is precies de bedoeling.
En tot slot Tadzio Müller, een Berlijnse klimaatactivist en antifascist. Zijn strijd is dubbel: tegen klimaatontwrichting én tegen extreemrechtse ideologieën die vaak hand in hand gaan met het ontkennen van wetenschap. Het is een gevecht op twee fronten.
### Wat kunnen wij hiervan leren?
Het mooie is dat je geen diplomaat of beroepsactivist hoeft te zijn om iets te betekenen. Het begint met de vraag: wat kan *ik* doen? In mijn eigen straat, mijn eigen gemeente, mijn eigen keuzes. Duurzaamheid gaat niet alleen over grote politieke akkoorden. Het gaat ook over:
- Kiezen voor een lokale energieleverancier met groene stroom
- Minder vlees eten, bijvoorbeeld één dag per week
- Tweedehands kleding kopen in plaats van altijd nieuw
- Je stem laten horen bij verkiezingen, lokaal en nationaal
Zoals iemand ooit zei: *'Verandering begint niet met een menigte, maar met één persoon die besluit dat het genoeg is geweest.'* Dat is precies wat deze drie laten zien. Ze zijn niet perfect, ze maken fouten, maar ze blijven in beweging.
### De kracht van verschillende perspectieven
Wat me het meest raakt, is dat er niet één juiste manier is. Ovink werkt van binnenuit het systeem, via diplomatie en beleid. Van Ommen en Müller oefenen druk van buitenaf uit, via protest en actie. Beide zijn nodig. Soms moet je meespelen volgens de bestaande regels om ze te veranderen. Soms moet je de regels zelf ter discussie stellen.
Het is als een tuin onderhouden. Soms moet je zorgvuldig zaaien en water geven (het systeem). Soms moet je rigoureus onkruid wieden en de grond omspitten (de actie). Beide dragen bij aan een gezonde oogst.
Dus de volgende keer dat het nieuws je overweldigt, denk dan aan Henk, Pippi en Tadzio. Denk aan de kleine stappen die jij vandaag kunt zetten. Want systeemverandering? Die begint vaak gewoon bij jezelf, bij een bewuste keuze die je maakt. En dat is misschien wel het meest hoopvolle van allemaal.